Grâce aux sons des percussions berbères ou « bendirs », à la guitare et au chant, Faysal Ithran nous raconte son histoire. Ses chansons sont imprégnées de sang berbère et célèbrent la douleur, la nostalgie et le chagrin, tout comme la joie et le goût de la fête du peuple Imazighen. La voix puissante de l'espoir est omniprésente, l'espoir d'une vie meilleure dans le pays d'accueil et d'une nouvelle identité. Met de klanken van Berberse percussie of 'bendirs', gitaar en zang vertelt Faysal Ithran zijn verhaal. De songs zijn doordrongen van Berbers bloed en bezingen zowel de pijn, de heimwee en het verdriet, als de vreugde en de feestlust van het Imazighen-volk. En altijd klinkt de luide stem van de hoop: hoop op een beter leven in het gastland en op een nieuwe identiteit. Es wadjounen, s rgambri ed reghnouj, Faysal Ithran it aawad ed hajit ennes. Ighennijen ettefghand zeg idammen en Tmazight ou taawaden rehriq, erhous ed remhayen, aked refrahet ed wourar Imazighen. I rebda ighouyyan en ijjen oussitem yesbah, di Tmort ta id annegh yekssin, ed ijjen toudart de jdid. source : groups.msn.com
|